Hoe kijkt men in de maatschappij aan tegen piraterij? Vindt men dat er een rechtvaardiging voor is? Is men een voorstander van de bescherming van auteursrechten? \u00a0Vandaag de dag is er nog steeds een duidelijke consensus bij de wetgever wat betreft de noodzaak om het werk van kunstenaars, ontwerpers en uitvinders te beschermen. Dit wordt weerspiegeld door verschillende wetten zowel op nationaal als op Europees of internationaal niveau. De publieke opinie is echter aan het veranderen Volgens een recente enqu\u00eate van het Bureau voor Intellectuele Eigendom van de Europese Unie (Euipo) is 97% van de EU-bevolking voorstander van het beschermen van de intellectuele eigendomsrechten van auteurs en vinden dat zij voor hun werk moeten worden beloond.<\/p>\n
Volgens hetzelfde onderzoek erkent echter 7% van de Europese ondervraagden producten door piraterij of vervalsing te hebben verkregen. Dit cijfer wijst op een daling in het besef van de noodzaak om auteursrechten te beschermen, aangezien dit een stijging van drie procent betekent in vergelijking met de cijfers van 2013.<\/p>\n
Deze cijfers tonen een duidelijke cultuuromslag tussen de oude en de nieuwe generaties. Vier van de tien jongeren vinden het “aanvaardbaar” om illegale kopi\u00eben te gebruiken wanneer de prijs van het origineel buitensporig hoog is. De stijging zit hem vooral onder de jongeren in de leeftijd van 15 tot 24 jaar. De stijging was ook zichtbaar tijdens de economische crisis, waarin men kennelijk een extra rechtvaardiging voor piraterij zag.<\/p>\n
Aan de andere kant, als we naar de publieke opinie in Spanje kijken, zijn de cijfers vijf procent hoger dan het Europese gemiddelde wat betreft de schendingen van auteursrechten en intellectueel eigendom. Ondanks dan met zich bewust is van de negatieve kanten van deze manier van cultuurconsumptie, erkent 11% van de Spaanse respondenten vervalste producten te hebben geconsumeerd en maar liefst 16% downloadt illegaal of maakt gebruik van online piraterij materiaal.<\/p>\n
Om het concept piraterij te begrijpen, raadplege men de definitie die gehanteerd wordt door het World Anti-Piracy Observatory, een \u00a0tot UNESCO behorende organisatie die tot taak heeft piraterij te bestrijden. Volgens deze organisatie gaat het bij piraterij om “de reproductie en verspreiding van kopie\u00ebn van auteursrechtelijk beschermde werken, en de overdracht daarvan aan het publiek of het ter beschikking stellen ervan op online communicatienetwerken zonder toestemming van de rechthebbenden, terwijl een dergelijke vergunning wettelijk verplicht is”.<\/p>\n
Gelet op deze definitie kan piraterij zich voordoen bij vrijwel alle soorten artistieke, literaire, elektronische creaties. Het gaat dus om iedere vorm van kopie\u00ebn die zijn gemaakt zonder toestemming van de rechthebbende van het object in kwestie en waarmee inbreuk wordt gepleegd op intellectuele eigendomrechten van auteurs.<\/p>\n
De opkomst van nieuwe technologie\u00ebn en de grote vlucht van het internet hebben geleid tot een nieuw begrip van piraterij en daarom hebben de wetgevers de rechtsbeginselen die de basis vormen voor de bestrijding hiervan, moeten aanpassen. In dat kader is in Spanje in januari 2015 een nieuwe intellectuele-eigendomswet in werking getreden, die de administratieve boetes voor degenen die in strijd handelen met de eisen van de “Commissie Sinde”, verhoogt.<\/p>\n
Met het oog op een betere bescherming van auteursrechten zijn ook de straffen voor de meeste strafbare feiten in het Wetboek van Strafecht \u2013 neergelegd in de artikelen 270 en verder – verhoogd. Overtreding van deze bepalingen kan leiden tot een boete en maximaal zes jaar gevangenisstraf.<\/p>\n
Ook heeft men via een Commissie voor Intellectueel Eigendom bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Sport een afdeling aangiften in het leven geroepen voor auteursrechthebbenden die menen dat hun rechten geschonden worden. Deze commissie heeft de bevoegdheid verwijdering van de inbreukmakende inhoud te bewerkstelligen. De \u00a0Commissie is echter ook bevoegd op eigen initiatief te handelen, dat wil zeggen ook bij het ontbreken van een klacht of aangifte van de rechthebbende.<\/p>\n