De Arbeidsrechtbank te Barcelona heeft Samuel Eto´o in het ongelijk gesteld in zijn zaak tegen FC Barcelona. De stervoetballer vorderde een bedrag van drie miljoen euro van zijn voormalige werkgever in het kader van zijn overstap naar Inter Milaan. Eto´o meende daarop recht te hebben op grond van de Spaanse voetbal-CAO, die bepaalt dat de speler aanspraak kan maken op 15% van de transfersom, te betalen door de kopende club. Inter betaalde afgelopen zomer 20 miljoen euro voor de aanvaller. Eto´o claimt de vergoeding echter niet van Inter, omdat buitenlandse clubs niet gebonden zouden zijn aan de Spaanse CAO.
Voor ingewijden komt de beslissing enigszins als een verrassing omdat in februari 2008 de rechtbank La Coruña in een vergelijkbare zaak nog in het voordeel van de speler besliste. Het ging in die zaak om de Spaanse voetballer Albert Luque die in verband met zijn overstap naar Newcastle United een bedrag van 2,1 miljoen euro vorderde van zijn oude club Deportivo La Coruña. Luque werd in het gelijk gesteld en Deportivo moest betalen. Newcastle ontsprong de dans omdat de rechter vond dat de buitenlandse club niets te maken had met afspraken in Spaanse CAO´s. Daardoor keerde men terug naar de hoofdregel naar Spaans recht, die bepaalt dat de verkopende club betaalt. Het hoger beroep in de zaak Luque loopt nog.
De rechtbank Barcelona wijst er in haar vonnis op dat de CAO bepaalt dat de vergoeding “in alle gevallen” betaald moet worden door de kopende club. De rechtbank lijkt die toevoeging “in alle gevallen” letterlijk te nemen, en de bepaling dus ook toe te passen wanneer de aankopende club een buitenlandse club is. Verder maakt de rechtbank melding van het feit dat Eto´o pas de dag nadat het contract tussen de clubs getekend was, in een fax aan F.C. Barcelona aanspraak maakte op de vergoeding. De rechtbank maakt echter niet duidelijk waarom dat er automatisch toe moet leiden dat de speler zijn recht op de vergoeding heeft verloren. Dat recht volgt immers uit de wet, niet uit het contract.
Barça stelde trouwens ter zitting dat er geen sprake is geweest van een verkoop doch van een uitlening van Eto´o c.q. een terbeschikkingstelling op huurbasis aan Inter, namelijk voor het laatste contractsjaar dat nog resteerde. Een op het eerste gezicht ongeloofwaardig standpunt - iedereen weet immers dat "Eto´o verkocht is aan Inter" -, maar feit is dat het contract tussen Barça en Inter inderdaad melding maakte van een ´tijdelijke uitlening´ en niet van een verkoop. Bovendien heeft Barça nog altijd voor Eto´o geen eindafrekening opgemaakt, hetgeen eveneens de redenering van de club ondersteunt. Onduidelijk is in hoeverre dit aspect voor de rechter gewicht in de schaal heeft gelegd. Vast staat dat de vergoeding waarop de CAO recht geeft alleen aan de orde is bij verkoop.
Eto´o lijkt vooral het slachtoffer te zijn geworden van een van zijn zo typerende karaktereigenschappen: dat hij soms ´dingen eruit gooit´ zonder na te denken. Zo liet hij zich, terwijl de zaak nog onder rechter was, tegenover een journalist ontvallen dat ´hij geen cent claimde van Barça´ en dat het ´immers altijd de kopende club is die de vergoeding betaalt´. Ter zitting geconfronteerd met het geluidsfragment liet de advocaat van Eto´o weten dat zijn cliënt hier niet doelde op de vergoeding bedoeld in de CAO maar meer algemeen op een commissie als deel van de transfersom. Een bevredigende verklaring bleef echter uit. Uit het vonnis wordt duidelijk dat de rechter de uitlatingen van de Kameroenees zwaar in zijn nadeel heeft laten wegen.
Na afloop van de zitting bij de rechtbank en nadat vrijwel iedereen was vertrokken vond Eto´o het nodig zich nog even te wenden tot de vertegenwoordiger van FC Barcelona, Raul Sanllehí: "Je kunt toch niet zo zitten te liegen Raul? Je weet dondersgoed dat het niet waar is wat je hebt verklaard. En je weet ook dat ik mij bij deze club altijd als een heer heb gedragen." Sanllehí besloot zich niet te laten provoceren en maakte zich snel uit de voeten.
Eto´o heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld bij het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña. |
